ZADANIE: Pobierz od użytkownika n liczb i zapisz je w liście. Wydrukuj: elementy listy i ich indeksy, elementy w odwrotnej kolejności, posortowane elementy. Usuń z listy pierwsze wystąpienie elementu podanego przez użytkownika. Usuń z listy element o podanym indeksie. Podaj ilość wystąpień oraz indeks pierwszego wystąpienia podanego elementu. Wybierz z listy elementy od indeksu i do j.

POJĘCIA: tupla, lista, metoda.

Wszystkie poniższe przykłady proponujemy wykonać w konsoli Pythona. Nie umieszczaj w konsoli komentarzy, możesz też pominąć lub skrócić komunikaty funkcji print. Można również wpisać poniższy kod do pliku i go uruchomić.

.. literalinclude:: 04_listy_01.py
    :linenos:

Funkcja input() pobiera dane wprowadzone przez użytkownika (tak jak raw_input()), ale próbuje zinterpretować je jako kod Pythona. Podane na wejściu liczby oddzielone przecinkami zostają więc spakowane jako tupla (krotka). Jest to uporządkowana sekwencja poindeksowanych danych, przypominająca tablicę, której wartości nie można zmieniać. Gdybyśmy chcieli wpisać do tupli wartości od razu w kodzie, napisalibyśmy: tupla = (4, 3, 5). Listy to również uporządkowane sekwencje indeksowanych danych, zazwyczaj tego samego typu, które jednak możemy zmieniać.

Dostęp do elementów tupli lub listy uzyskujemy podając nazwę i indeks, np. lista[0]. Elementy indeksowane są od 0 (zera!). Funkcja len() zwraca ilość elementów w tupli/liście. Funkcja enumerate() zwraca obiekt zawierający indeksy i elementy sekwencji (np. tupli lub listy) podanej jako atrybut. Funkcja reversed() zwraca odwróconą sekwencję.

Lista ma wiele użytecznych metod: .append(x) – dodaje x do listy; .remove(x) – usuwa pierwszy x z listy; .insert(i, x) – wstawia x przed indeksem i; .count(x) – zwraca ilość wystąpień x; .index(x) – zwraca indeks pierwszego wystąpienia x; .pop() – usuwa i zwraca ostatni element listy. Funkcja reversed(lista) zwraca kopię listy w odwróconym porządku, natomiast sorted(lista) zwraca kopię listy posortowanej rosnąco. Jeżeli chcemy trwale odwrócić lub posortować elementy listy stosujemy metody: .reverse() i .sort(). Z każdej sekwencji (napisu, tupli czy listy) możemy wydobywać fragmenty dzięki notacji slice (wycinek). W najprostszym przypadku polega ona na podaniu początkowego i końcowego (wyłącznie) indeksu elementów, które chcemy wydobyć, np. lista[1:4].

Utwórz w konsoli Pythona dowolną listę i przećwicz notację slice. Sprawdź działanie indeksów pustych i ujemnych, np. lista[2:], lista[:4], lista[-2], lista[-2:]. Posortuj dowolną listę malejąco. Wskazówka: wykorzystaj metodę .sort(reverse=True).

ZADANIE: Wypisz ciąg Fibonacciego aż do n-ego wyrazu podanego przez użytkownika. Ciąg Fibonacciego to ciąg liczb naturalnych, którego każdy wyraz poza dwoma pierwszymi jest sumą dwóch wyrazów poprzednich. Początkowe wyrazy tego ciągu to: 0 1 1 2 3 5 8 13 21.

POJĘCIA: funkcja, zwracanie wartości, tupla, rozpakowanie tupli, przypisanie wielokrotne.

.. literalinclude:: 04_funkcja_02.py
    :linenos:

Definicja funkcji w Pythonie polega na użyciu słowa kluczowego def, podaniu nazwy funkcji i w nawiasach okrągłych ewentualnej listy argumentów. Definicję kończymy znakiem dwukropka, po którym wpisujemy w następnych liniach, pamiętając o wcięciach, ciało funkcji. Funkcja może, ale nie musi zwracać wartości. Jeżeli chcemy zwrócić jakąś wartość używamy polecenia return wartość.

Zapis a, b = pwyrazy jest przykładem rozpakowania tupli, tzn. zmienne a i b przyjmują wartości kolejnych elementów tupli pwyrazy. Zapis równoważny, w którym nie definiujemy tupli tylko wprost podajemy wartości, to a, b = 0, 1; ten sposób przypisania wielokrotnego stosujemy w kodzie a, b = b, b+a. Jak widać, ilość zmiennych z lewej strony musi odpowiadać liczbie wartości rozpakowywanych z tupli lub liczbie wartości podawanych wprost z prawej strony.

Zmień funkcję fibonnacci() tak, aby zwracała wartość n-tego wyrazu. Wydrukuj tylko tę wartość w programie.