Python jest dynamicznie typowanym językiem interpretowanym wysokiego poziomu. Cechuje się czytelnością i zwięzłością kodu. Stworzony został w latach 90. przez Guido van Rossuma, nazwa zaś pochodzi od tytułu serialu komediowego emitowanego w BBC pt. "Latający cyrk Monty Pythona".

W systemach opartych na Linuksie interpreter Pythona jest standardowo zainstalowany, ponieważ duża część oprogramowania na nim bazuje. W systemach Microsoft Windows Pythona należy doinstalować. Funkcjonalność Pythona może być dowolnie rozszerzana dzięki licznym bibliotekom pozwalającym tworzyć aplikacje okienkowe (PyQt, PyGTK, wxPython), internetowe (Flask, Django) czy multimedialne i gry (Pygame). Istnieją również kompleksowe projekty oparte na Pythonie wspomagające naukową analizę, obliczenia i przetwarzanie danych (Anaconda, Canopy).

Kodować można w dowolnym edytorze tekstowym, jednak ze względów praktycznych warto korzystać z programów ułatwiających pisanie kodu. Polecić można np. lekkie, szybkie i obsługujące wiele języków środowisko Geany, a także profesjonalne rozwiązanie, jakim jest aplikacja PyCharm. Obydwa programy działają na platformie Linux i Windows.

Zanim przystąpimy do pracy w katalogu domowym utworzymy podkatalog python, w którym będziemy zapisywali nasze skrypty:

~ $ mkdir python

Poznawanie Pythona zrealizujemy poprzez rozwiązywanie prostych zadań, które pozwolą zaprezentować elastyczność i łatwość tego języka. Nazwy kolejnych skryptów umieszczone są jako komentarz zawsze w czwartej linii kodu. Pliki zawierające skrypty Pythona mają zazwyczaj rozszerzenie .py. Bardzo przydatnym narzędziem podczas kodowania w Pythonie jest konsola interpretera, którą uruchomimy wydając w terminalu polecenie python lub ipython. Można w niej testować i debugować wszystkie wyrażenia, warunki, polecenia itd., z których korzystamy w skryptach.

Jeżeli chcesz, pobierz wszystkie kody wykorzystywane we wprowadzeniu: :download:`basic.zip <basic.zip>`

ZADANIE: Pobierz od użytkownika imię, wiek i powitaj go komunikatem: "Mów mi Python, mam x lat. Witaj w moim świecie imie. Jesteś starszy(młodszy) ode mnie."

POJĘCIA: zmienna, wartość, wyrażenie, wejście i wyjście danych, instrukcja warunkowa, komentarz.

.. literalinclude:: 01_hello.py
    :linenos:

Deklaracja zmiennej w Pythonie nie jest wymagana, wystarczy podanej nazwie przypisać jakąś wartość za pomocą operatora przypisania "=". Zmiennym często przypisujemy wartości za pomocą wyrażeń, czyli działań arytmetycznych lub logicznych.

Funkcja raw_input() zwraca pobrane z klawiatury znaki jako napis, czyli typ string.

Funkcja int() umożliwia konwersję napisu na liczbę całkowitą, czyli typ integer.

Funkcja print drukuje podane argumenty oddzielone przecinkami. Komunikaty tekstowe ujmujemy w cudzysłowy podwójne lub pojedyncze. Przecinek oddziela kolejne argumenty spacjami.

Instrukcja if (jeżeli) pozwala na warunkowe wykonanie kodu. Jeżeli podane wyrażenie jest prawdziwe (przyjmuje wartość True) wykonywana jest pierwsza instrukcja, w przeciwnym wypadku (else), kiedy wyrażenie jest fałszywe (wartość False), wykonywana jest instrukcja druga. Warto zauważyć, że polecenia instrukcji warunkowej kończymy dwukropkiem.

Charakterystyczną cechą Pythona jest używanie wcięć do zaznaczania bloków kodu. Komentarze wprowadzamy po znaku #.

Zmień program tak, aby zmienna aktRok (aktualny rok) była podawana przez użytkownika na początku programu.